Trekkershuttenfietsvakantie mei 2007

13 mei t/m 23 mei 2007

 

Achtergrond

Fietsen langs de dijk met ExtraWheel

Loes (55 jr) en ik (Bart 55 jr) waren oorspronkelijk van plan om met de auto (met mountain-bikes achterop) naar Engeland te gaan en daar een huisje te huren of Bed&Breakfest te boeken en van daaruit fietstochten te maken. Voorwaarde was wel dat we ons hondje Dalga mee konden nemen.

Toen we in februari 2007 ons hierover gingen oriënteren, kon al meteen niet aan die ene voorwaarde worden voldaan: het traject van inentingen voor honden meenemen naar Engeland bedroeg ca zes maanden. Dan maar wat anders gezocht.

Om ideeën op te doen zijn we naar de Fiets- en wandelbeurs in de RAI te Amsterdam gegaan. Veel folders verzameld. Het viel ons toen al op wat een groot netwerk van trekkershutten er eigenlijk bestaat in Nederland (en ook in België). Toen we eigenlijk al op het punt stonden weer naar huis te gaan, stonden we nog even te kijken bij het gedeelte van de hal waar een stuk was ingeruimd om diverse fietsen, die op de beurs werden aangeboden, uit te proberen. Daar zagen we ook mensen rondrijden op fietsen met een éénwielig aanhangwagentje met aan beide zijden van het karretje felgele waterdichte zakken. Na uitproberen enthousiast geworden, meteen maar even bij de stand langs voor meer informatie over die ExtraWheel (zoals de merknaam luidt).

De week daarop hebben we bij de dealer in Wormerveer twee karretjes gekocht met vier 60 liter zakken, en weer een week verder hadden we onze vakantie gepland door tien trekkershutten door heel Nederland te reserveren.

Trekkershut
 
Doen we het truitje uit of laten we het nog even aan
Hieronder diverse doorklikmogelijkheden naar onderdelen op deze pagina

Over ExtraWheel

Als je anoniem op vakantie wilt, moet je niet met dit karretje gaan. Overal wordt je nagekeken en je hoort overal om je heen gonzen “da’s een handig karretje!”. Bij elk bezoek aan een supermarkt vlak voor het bereiken van onze dagelijkse bestemming, ging Loes de boodschappen doen en ik bleef bij de fietsen tekst en uitleg geven aan de zich altijd spontaan aanmeldende belangstellenden.

Het karretje is ons fantastisch bevallen. In het begin hadden we natuurlijk de nodige problemen met aanhangen en opladen maar zo na twee à drie dagen was het een fluitje van een cent. Stonden we de eerste dag nog met zijn tweeën vijf minuten te zwoegen voor twee fietsen, halverwege de vakantie deed ik het alleen. Aanhaken en opladen twee minuten, afladen en afhaken ca een minuut. Vaak haakte ik alleen het karretje van de vork af, liet de vork dus aan de fiets zitten. Sommige overnachtingen voelden zelfs zo vertrouwd, dat ik ook het karretje eraan heb laten zitten.

Onze fietsen met de ExtraWheel

Over Trekkershutten

Trekkershut van binnen

Voor het eerst hebben wij kennis gemaakt met het fenomeen “trekkershut”. Hoewel op sommige trekkershutten heel wat aan te merken was en je het idee hebt dat bij sommige campings de trekkershutten de sluitpost op de begroting zijn, hebben wij enorm genoten van onze trekkershuttenfietsvakantie.

Onze vorige fietsvakantie in 2001 zijn wij met een tentje op weg gegaan zonder campings gereserveerd te hebben. Ging ook prima. Maar met een tent heb ik ’s ochtends bij vertrek eigenlijk al een stress-gevoel met het oog op de onzekerheid van het die dag op tijd vinden van een geschikte camping. Ook zijn we toen een paar keer plensnat geregend en zaten de volgende dag met ons hele hebben en houwen om ons heen op het grasveld uitgespreid om te laten drogen.

Trekkershutten geven me dus zekerheid m.b.t. beschikbaarheid en altijd een dak boven je hoofd te hebben.

Zoals gezegd hadden we het gevoel dat bij sommige campings de trekkershutten “weggestopt” waren, maar bij het merendeel was er genoeg aandacht aan besteed. We hebben voor onszelf een top 10 gemaakt van de door ons bezochte campings en hebben per onderdeel waardering van 1 tot 10 gegeven en aan het eind stond voor ons trekkershut op camping De Peppelhoeve in Koudekerke op nummer 1 met 49 punten, hoewel dit de enige PLUS-hut was (dus eigenlijk appels met peren vergelijken) maar daardoor wel bij prijs de laagste score haalde, dus al een behoorlijke achterstand.

Camping Prijs EUR cijfer douchen p.min. EUR cijfer zorg schoon ligging hut ligging camping totaal
De Peppelhoeve Koudekerke 52,90 1 0,00 8 10 10 10 10 49
't Ruige Veld St. Maartensvlotbrug 38,02 5 0,14 5 9 9 9 3 40
De Reebok Oisterwijk 47,03 2 0,00 10 7 7 7 7 40
De Loswal Maurik 40,00 4 0,18 3 6 8 8 8 37
The Turnery Afferden 35,00 8 0,00 9 4 4 3 9 37
De Carlton Noorwijk 35,00 7 0,13 7 5 5 4 5 33
't Weergors Hellevoetsluis 35,28 6 0,25 1 8 6 5 6 32
Streekbos Bovenkarspel 31,60 10 0,17 4 2 3 2 2 23
Scheldeoord Baarland 34,00 9 0,21 2 3 2 1 4 21
Jolly Moerdijk 43,68 3 0,13 6 1 1 6 1 18
   

Over Dalga (ons hondje)

We hebben in deze vakantie een kleine 800 kilometer afgelegd, dus het was zaak om het voor Dalga zo comfortabel mogelijk in te richten. Loes heeft een oude slaapzak zodanig verknipt en vermaakt, dat Dalga lekker zacht en warm in de mand kon staan, zitten, maar ook liggen. Bij de Hema hebben we een kinder-poncho (Jip en Janneke) gekocht die Loes eveneens vermaakt heeft. Zeker in het begin van onze tocht hadden we een forse koude wind te verduren en hebben we Dalga de poncho aan gedaan omdat zij toch voornamelijk alleen maar stilzat tijdens het fietsen en zodat ze geen kou kon vatten.

Vooraf hebben we ons natuurlijk best afgevraagd of zij dit wel aankon. Of je een hond dit sowieso kan aandoen, zo’n lange afstand in een mandje. Maar haar gedrag tijdens deze elf dagen maakte ons duidelijk dat het geen enkel probleem was en dat zij op haar manier ook heeft genoten. Vaak lag ze met haar kop op de rand van de fietsmand tegen mijn been aan. Zodra we ergens stopten werd ze ook meteen weer alert en enthousiast want altijd kwam dan weer de tennisbal tevoorschijn en kreeg ze een stukje brood of een hondenkoekje.

We hebben haar tijdens de vakantie zelfs zelden aangelijnd gehad. Bij de trekkershut bleef ze altijd in de buurt van ons. Zodra een van ons wegging (naar toilet of douche) bleef ze keurig bij de ander. Vooraf hebben we bij de Hema een lichtgewicht hondenkleedje gekocht en hebben ook haar favoriete slang (twee meter lang en ook lichtgewicht) meegenomen waarop ze zich ’s avonds echt terugtrok om te gaan slapen.

Dalga wakker Dalga wakker in poncho Dalga neemt het er van

Over wegbewijzering

Diverse wegbewijzering op paddenstoel

Dat viel in het begin nog niet mee om soepel om te gaan met de diverse oriëntatiemogelijkheden. De eerste dagen reden we voornamelijk routes die we zelf uitstippelden op de kaart. Nadeel is dat je van te voren niet weet op wat voor wegen je terechtkomt. Heel vaak reden we daardoor op lange, saaie, uitzichtloze polderwegen of langs provinciale wegen.

Verderop in de vakantie leerden we dat we het beste globaal moesten weten waar we naartoe wilden en via welke grotere plaatsen, en lieten ons onderweg leiden door of de kaart, of door wegbewijzering van de ANWB (paddestoelen of borden), of wegbewijzering LangeFietsroutes, of wegbewijzering Knooppunt Netwerk, of het aloude kompas en de laatste vijf à tien kilometer lieten we ons (soms) naar onze bestemming leiden door TomTom. Met name het Knooppunt Netwerk is een ideale wegwijzer gebleken. Je wordt hier via de leukste weggetjes en fietspaden naar het volgende knooppunt geleid, waar dan weer een overzichtskaart van alle knooppunten in de regio staat waarop je dan weer het nabijgelegen volgende knooppunt uitkiest. De knooppunten staan van 500 meter tot drie à vier kilometer uit elkaar, dus heel goed te behappen.

Vooraf, bij het plannen van de vakantie, had ik de routes gepland tussen de 35 en 80 kilometer berekend door TomTom. De eerste dagen kwamen we meteen al bedrogen uit wat betreft die afstanden. TomTom bekijkt de afstand hemelsbreed en kijkt dan welke wegen en straten hij onder die hemelsbrede lijn kan vinden. Dit betekent vaak dat je langs provinciale wegen komt te rijden, waar wij nou net niet op zaten te wachten. Wij zochten daardoor alternatieve routes plus dat je nog wel eens een plaatsje ingaat of je rijdt eens verkeerd. Dus onze dagtochten werden vaak 10 tot wel 15 kilometer langer dan gepland. Volgens TomTom zou de rit 663 kilometer lang zijn, in werkelijkheid is de rit 790 kilometer geworden. Een afwijking t.o.v. de planning van 20%, onacceptabel in het bedrijfsleven maar ach, ’t is vakantie!!

Etappes

    • HuizenBlaricum – Laren – Lage Vuursche – Soest – Soesterberg – Woudenberg – Maarn – Leersum – AmerongenMaurik (64 km, TomTom 47 km)
    • MaurikTiel – Beneden-Leeuwen – Megen – Ravenstein – Escharen – Gassel – Beugen – Boxmeer – SambeekAfferden (82 km, TomTom 66 km)
    • AfferdenSambeek – Sint Anthonis – Landhorst – Venhorst – Boekel – Erp – Keldonk – Sint Oedenrode – Liempde – BoxtelOisterwijk (83 km, TomTom 64 km)
    • OisterwijkTilburg – Dongen – Oosterhout – Made – Hooge Zwaluwe – Lage ZwaluweMoerdijk (59 km, TomTom 51 km)
    • MoerdijkZevenbergen – Oudenbosch – Roosendaal – Wouw – Krabbendijke – KruiningenBaarland (93 km, TomTom 80 km)
    • BaarlandBorsele – Arnemuiden – MiddelburgKoudekerke (47 km, TomTom 33 km)
    • KoudekerkeVrouwenpolder – Neeltje Jans – Ouddorp – GoedereedeHellevoetsluis (78 km, TomTom 70 km)
    • HellevoetsluisRozenburg – Maassluis – Naaldwijk – Den Haag – Scheveningen – Wassenaar – KatwijkNoordwijk (74 km, TomTom 66 km)
    • NoordwijkZandvoort – Velsen – Beverwijk – Egmond – Bergen aan Zee – GroetSint Maartensvlotbrug (82 km, TomTom 69 km)
    • Sint MaartensvlotbrugSint Maarten -  Dirkshorn – Oudkarspel – Opmeer – Spanbroek – Wognum – Nibbixwoud – Westwoud – Hoogkarspel – Lutjebroek – GrootebroekBovenkarspel (53 km, TomTom 45 km)
    • BovenkarspelEnkhuizen – Lelystad – AlmereHuizen (75 km, TomTom 72 km)
Verslag
 
De tweede slagboom

Etappe 1: Huizen – Maurik 64 km, vertrek zondag 23 mei 11:00 uur, aankomst 16:00 uur camping De Loswal

Eerst nog even langs bij Annemieke en Roel voor de “vertrekfoto”. Via Blaricum, Laren, Anna’s Hoeve, Lage Vuursche en Soest naar Soesterberg. Zoveel mogelijk over fietspaden, dat lukt aardig, tot we bij de Soesterduinen zijn. Lunchen en balletje gooien voor Dalga. Het weer valt erg mee: niet echt zon maar gelukkig ook geen regen.

In de buurt van de Leusderheide komen we in de problemen. Staat alles vriendelijk, open en vol landelijke weggetjes aangegeven op de fietskaart, in werkelijkheid stuiten wij op een slagboom. Achter de slagboom zien we mensen die hun hond aan het uitlaten zijn dus denken wij dat het misschien niet zo verboden terrein is als het eruitziet. We kunnen er best langs met onze karretjes en als wij na een paar kilometer, zonder verder ook maar iemand gezien te hebben, weer bij een slagboom komen, denken wij dat we weer buiten verboden terrein zijn. Maar als je dan nog een paar keer langs slagbomen gaat, blijkt dat je niet even op verboden terrein komt en er daarna weer vanaf gaat, maar je komt op verboden terrein, verbodener terrein, nog verbodener terrein, verbodenste en daarna het allerverbodenste terrein. Toen we eenmaal bij de prikkeldraadversperring aankwamen, realiseerden we ons dat we nu toch echt terug moesten. Na veel omwegen en langs alsmaar zeer gevaarlijk schietterrein (gelukkig dat defensie ook aan vrije weekeinden doet) en een allerlaatste haast onneembare slagboom (we moesten ons door heel dicht kreupelhout en struikgewas heen werken), kunnen we uiteindelijk onze oorspronkelijke route weer oppakken.

Af en toe druppelt het een beetje. We nemen het pontje bij Maurik, altijd leuk en we hadden veel bekijks. Langs de moeder van Dalga naar de allerlaatste camping aan de Rijnbandijk. Prima trekkershut, camping langs het water. De zon gaat schijnen als we aan het uitladen zijn. Flesje water met pindaatje aan de picknicktafel op het terras. Douchen, route voor morgen uitstippelen. Daarna eten met een pilsje erbij in het restaurant op de camping. Als het donker wordt (22:00-22:30 uur) de fietsen en karretjes naar binnen en gaan wij op stok.

Als alles uitgepakt is
Prachtig uitzicht over de rivier bij Maurik

Etappe 2: Maurik - Afferden 82 km, vertrek maandag 14 mei 10:00 uur, aankomst Afferden 17:15 uur camping The Turnery

Stevige ZW-wind vandaag. Helaas stromen de meeste van onze rivieren van oost naar west en worden de bruggen, om ze zo kort mogelijk te houden, vaak haaks daarop gebouwd. Dus als je naar het zuidoosten wilt, moet je in zuidelijke richting rijden om eroverheen te gaan. Valt niet mee met zo’n wind. Eerst, om diverse waterwegen over te steken voornamelijk zuidwaarts gefietst, daarna wordt de richting iets meer oostelijker zodat gelijdelijk aan we de wind wat meer schuin in de rug krijgen. 2 x met pontje over de Maas, mooi landschap, kleine dorpjes, donkere hollandse luchten met af en toe een spatje regen. 1 x onze jasjes aan gedaan en Dalga de poncho. Wij hebben al gauw de jasjes weer uitgetrokken, maar vanwege de toch wel koude wind hebben we Dalga in de poncho gelaten. De rest van de weg heeft ze heel rustig zo gezeten/gelegen. Ze vindt het prima, lekker beschut tegen de wind. In Boxmeer boodschappen gedaan bij AH.

Camping The Turnery te Afferden, midden in bos en hei en stiltegebied. Trekkershut donker, niet al te schoon maar wel heel erg stil .... Eerst een pilsje met een pindaatje in de zon, daarna douchen, bedden opmaken, “koken” en om 21:00 uur zijn we moe maar zeer tevreden. We zetten de fietsen op slot en laten ze met afgekoppelde karretjes buiten staan. Nog even boekje, puzzeltje en dan naar bed.

Weer langere tocht dan verwacht

Etappe 3: Afferden – Oisterwijk 83 km, vertrek dinsdag 15 mei 10:10 uur, aankomst Oisterwijk 17:30 camping De Reebok

Veel regen in de nacht, maar staan om 8:00 uur op met een zonnetje en zo blijft het vrijwel de gehele tocht. Loes heeft slecht geslapen en besluit ’s avonds geen Nescafe meer te drinken maar thee. Het is een mooie lange tocht en weer 18 kilometer langer dan verwacht, wat zijn we toch een bikkels. In Boxtel trekt de lucht plotseling helemaal dicht en terwijl Loes boodschappen doet bij de plaatselijke supermarkt, regent het even. We doen de jasjes aan en Dalga de poncho. Een kwartier later schijnt de zon alweer.

Ons mini witte trekkershutje op camping De Reebok is heel schoon en tegenover mooi toiletgebouw. Grote camping met veel gasten, vooral Oost-Europeanen. Die geven wel weer het gevoel dat je in een rijtjeswoning zit waar iedereen ’s avonds na het werk terugkeert en ’s ochtends weer aan het werk gaat. Haalt het vakantiegevoel een beetje naar beneden. Dalga houdt zich geweldig. De bal is ook mee op reis en komt op de meest onverwachte momenten tevoorschijn. Dan is het al gauw goed voor haar. Macaroni gekookt. Karretjes binnen gezet en de fietsen buiten op slot gezet. Ca 22:30 slapen.

Dalga hobbelt lekker mee

Etappe 4: Oisterwijk – Moerdijk 59 km, vertrek woensdag 16 mei 10:00 uur, aankomst Moerdijk 15:55 uur camping Jolly.

De gehele nacht door heeft het geregend. Vanmorgen hoost het als we wakker worden. Gelukkig is het washok tegenover ons dus even heen en weer door de regen, geen punt. Maar we maken ons toch wel zorgen voor de komende reis van vandaag. Ontbijten en lunch klaarmaken en dan is het droog. Maar zodra we onderweg zijn begint het weer behoorlijk door te regenen. Gauw de poncho’s aan gedaan, maar na een kwartier klaart het op en hebben we daarna de poncho’s niet meer nodig. Ma bidt iedere morgen om mooi weer voor ons, maar misschien was ze vanmorgen een beetje laat wakker!? Een hulpmotor hadden we vandaag wel kunnen gebruiken. De wind is behoorlijk hard en naar het noordwesten gedraaid dus de hele dag tegenwind. We hebben afgelost met op kop rijden. Alles bij elkaar duurt de reis lang maar gaat ’t perfect. Koffie drinken en boodschappen doen in Lage Zwaluwe en dan nog vijf kilometer naar Moerdijk.

Camping Jolly met een jolly campingbazin die ’s middags om 4 uur al een aardige kegel om zich heen heeft hangen. Normaal loopt ze wel even mee met de gasten naar de hut maar dat gaat vandaag wat moeilijk. De camping ligt achter de dijk langs het Hollands Diep, in de verte hoor je het (auto- en trein)verkeer wat over de Moerdijkbrug dendert. Trekkershut is bijzonder smerig en zodra we de deur open doen komt ons een vieze oudbakken rooklucht tegemoet. Loes maakt eerst snel alles schoon (doekje was volkomen zwart) voordat we ook maar iets durven neer te zetten. Pilsje buiten in de zon en daarna sperciebonen met eieren, met aardbeien toe. Deze hut voelt meer aan als schuur dus hebben we er ook geen moeite mee om en fietsen en karretjes binnen te zetten voor de nacht.

We kijken een poosje bij de sluis tussen de Westerschelde en het Kanaal door Zuid-Beveland

Etappe 5: Moerdijk – Baarland 93 km, vertrek donderdag 17 mei 08:15, aankomst 15:00 uur Baarland camping Scheldeoord

Weer heel de nacht regen gehad, maar het is droog als we om 7 uur opstaan. Omdat we erg opzien tegen deze reis (we dachten 80 km maar met de ervaring van de afgelopen dagen zal dat wel 95 worden en de voorspellingen zijn errug slecht: regen en ZW wind en we moeten richting ZW) hebben we de avond daarvoor al brood klaargemaakt zodat we vroeg wegkunnen. We gooien de sleutel in de rode brievenbus (madame wil graag haar roes uitslapen) en vertrekken in sneltreinvaart door een naargeestig landschap: kleine dorpjes met grote fabriekshallen, alles totaal verlaten (Hemelvaartsdag). Het weer valt erg mee. Donkere grijze morgen met een matige wind. En de wind die er is komt zowaar uit het noorden. Dus de eerste uren, zeker na de tegenwind van gisteren, hebben we het gevoel dat we vliegen. Hadden we andere dagen rond de lunch (tussen 12:30 – 13:00 uur) 30-35 kilometer gereden, vandaag hebben we rond die tijd in Krabbedijke al 65 kilometer op de teller staan. Zeer voorspoedig dus. Rond die tijd is het nog erg koud maar de zon gaat langzaam doorbreken. We genieten. Zeeland is prachtig, maar dat wisten we al. We kijken een poosje bij de sluis tussen de Westerschelde en het Kanaal door Zuid-Beveland. We rijden helemaal over de dijk richting Baarland.

Overal totaal uitgestorven. Totdat we bij Hoedekenskerke aankomen waar we overweldigd worden door de plotselinge gigantische drukte. Het lijkt wel of er een blik toeristen is opengetrokken. Er komt vanuit het niets plotseling ook een oude overvolle stoomtrein langsrijden. Er staat een bord dat ons over de dijk wijst naar een etablissement waar je koffie kan drinken. Daar aangekomen hebben we ons meteen weer omgedraaid want de hele tent, binnen en buiten, zit stampvol en tot overmaat van ramp komt daar ook net de inhoud van de zojuist gesignaleerde stoomtrein aanlopen. Niets voor ons dus, dan maar geen koffie. Je maakt wat mee tijdens zo’n fietsvakantie.

De trekkershut op de camping ligt een beetje in een verdomhoekje. Erg donker ergens verscholen in een bosje van de overigens zo open camping. We eten pannenkoeken (uit een pakje). Na het eten gaat Loes nog even gezellig tussen de kratten, pallets en stapels tegels op de parkeerplaats zitten om daar nog een beetje in de zon te zitten. Nog even een avondwandeling langs de dijk met prachtige vergezichten naar de overkant. De trekkershut is zo klein dat ’s nachts alleen de karretjes mee naar binnen gaan en de fietsen blijven buiten op slot.

Trekkershut in de bosjes verstopt
Dan maar even naar het parkeerterrein voor een beetje zon
Weids uitzicht in Koudekerke

Etappe 6: Baarland – Koudekerke 47 km, vertrek vrijdag 10:45 uur, aankomst 15:30 uur Koudekerke camping De Peppelhoeve

We vertrekken laat, korte tocht vandaag, doen het dus kalm aan. Lekker ontbijt met verse, harde broodjes. De zon schijnt en we fietsen langs de Schelde richting Borsele. Hier komen de mountain-bikes toch wel even goed tot hun recht. Sommige gebieden zijn alleen maar bereikbaar via met ruw steengruis verharde weggetjes. Voor de mountain-bikes, maar zeker ook voor de ExtraWheels geen probleem. Daardoor zie je ook weer prachtige, haast ongerepte gebieden. Via Arnemuiden (van de klokken) en Middelburg naar Koudekerke. We zien de duinen, maar de camping is moeilijk te vinden. Is dus een mini-camping die nergens op de borden staat. Uiteindelijk heeft TomTom ons binnengeleid.

Prachtige plushut met uitzicht over de landerijen, tuin rondom, picknicktafel in de zon, bankje voor de hut, kortom: helemaal geweldig. Zelfs eigen wc en douche op het terrein. Ok, het is een plushut, maar de zorg die eraan besteed is straalt er van alle kanten vanaf. We eten sla met feta, olijven, tuinbonen en gebakken aardappeltjes, gekocht in koudekerke. Toen Loes in de super was ontstond er zowat een samenscholing rond onze fietsen met ExtraWheel. Met zo’n ExtraWheel is het net als met honden, je hebt gelijk aanspraak. Na het eten nog even een avondwandelingetje, Zeeland is goed voor ons. We komen hier zeker nog een keer terug, maar dan voor wat langer, om fietstochten in de omgeving te maken. Fietsen met karren erachter laten we, weliswaar op slot, buiten staan.

Dalga geniet in de zon
Kitesurfen

Etappe 7: Koudekerke – Hellevoetsluis 78 km, vertrek zaterdag 19 mei 09:30 uur, aankomst 15:30 uur Hellevoetsluis camping ’t Weergors.

Heerlijk ontbijten in de zon op het bankje voor het huisje (we zijn al overgestapt van hut op huisje) terwijl de boer zijn land aan het volpoten is met aardappelen. Het was ’s nachts een belevenis om naar de wc te gaan. Je werd het gehele pad naar onze privéplee  (ca 15 meter) begeleid met overal aanspringende verlichting. Zodra de volgende lamp aansprong, doofde de vorige weer. De eerste poging om te vertrekken is om 08:45 uur, maar de band van de ExtraWheel van Loes is lek. Met mij als superfietsenmaker en wat verbale assistentie van de campingeigenaar, gaat het plakken uiteindelijk supersnel. Net als het fietsen nadat we vertrekken, supersnel.

We hebben forse wind mee dus snelheden van boven 30 km p.u. zijn geen uitzondering. Zielig voor de mensen die ons tegemoet komen want die moeten erg hard werken. Sommigen (vooral op de dijken) zijn zelfs afgestapt. We hebben alle dijken, dammen, sluizen en stormvloedkeringen gehad behalve de Zeelandbrug, maar die hebben we vanuit de verte gezien. Veel toeristen, vooral op de Brouwersdam. Veel kitesurfers en zeilkarren op het strand, prachtig met deze wind. Gelukkig zijn de toeristen allen afhankelijk van de auto, want zodra we dan op binnenweggetjes en fietspaden paden komen, is het er op de wind na muisstil. Boodschappen doen in Ouddorp, bekend (vakantie)terrein van vroeger voor Loes, evenals Vrouwenpolder en Goedereede (koffie op terras).

De hut is, behoudens een lichte rooklucht, prima. We gaan uit eten bij De Klipper in Hellevoetsluis. Heerlijke dag gehad, we hebben vuurrode koppen van de zon. ExtraWheel mee de hut in en de fietsen blijven buiten staan (op slot).

Harinkie happen

Etappe 8: Hellevoetsluis – Noordwijk 74 km, vertrek zondag 20 mei 09:40, aankomst 15:50 uur Noordwijk camping De Carlton.

Een stralende dag. Eerst inpakken en pas daarna ontbijten met verse, warme broodjes en croissants uit eigen oven van de campingbaas. Er is niet veel wind dus zo snel als gisteren zal het niet gaan. We gaan richting Maassluis, met de pont over de Nieuwe Waterweg. Zagen van te voren een beetje op tegen het door industriegebied te moeten fietsen, maar het valt ons 100% mee. Alleen Rozenburg is wat minder.

We smeren ons in met factor 30 en voor het eerst deze vakantie gaan de truien uit en fietsen we met blote armen. Via Naaldwijk naar de kust en dan richting noord door de duinen. Natuurlijk nog even langs de boulevard en pier in Scheveningen (harinkie happen) maar we weten al gauw niet hoe snel we daar weg moeten komen. Wat een verschrikkelijke drukte. De ene bolide nog mooier dan de andere en dan heb ik het nog niet eens over de motoren, de vrouwen, de outfits en de oorbellen en kettingen. Ook de fietspaden zijn vandaag overvol dus het is af en toe met alle stuurmanskunst die we in huis hebben, manouvreren tussen alle dagjesfietsers door. We hebben geluncht in een duinpan. We moeten de hele dag hard werken om de duinen te bedwingen.

De camping is niet te groot en de hut ligt gezellig en is schoon. Als we een pilsje drinken, voelen we de eerste druppels. In de loop van de middag is de lucht weer dichtgetrokken en zijn de truien weer aan gegaan tijdens het fietsen. Loes maakt pastasalade terwijl het gezellig regent. Niets erg, wij zitten droog. De ExtraWheels gaan mee naar binnen en de fietsen moeten weer buiten blijven staan.

Eerste keer dat de trui uitgaat
Lunchen in een duinpannetje

Etappe 9: Noordwijk – Sint Maartensvlotbrug 82 km, vertrek maandag 21 mei 09:20, aankomst 16:30 uur Sint Maartensvlotbrug camping Het Ruige Veld.

Weer belangstelling voor de ExtraWheel vandaag, eerst van een duitse familie (Das ist interessant ja) met 5 kinderen, heel vroom: ze bidden wel 10 minuten voor de boterhammen en de pap genuttigd kunnen worden. De lucht is grijs als we vertrekken en dat blijft eigenlijk de hele dag zo, hoewel de wolken af en toe behoorlijk dun zijn. We volgen de LFb1 borden, het langeafstandfietspad langs de Noordzee, wat ons behoorlijk de weg wijst en erg gemakkelijk is. We belanden zonder problemen bij de pont over het Noordzeekanaal in Velsen bij IJmuiden en volgen daar de kust door de duinen. Het is flink doortrappen af en toe met hellingen tot 10% (vandaag voor het eerst in deze fietsvakantie teruggeschakeld naar het kleine voorblad), duintje op, duintje af, maar we worden steeds sterker. We gaan door prachtig gebied en het is een stuk rustiger dan gisteren. Veel konijnen, slakken en rupsen op het pad. Af en toe even stoppen, balletje gooien, banaantje of koek eten, boodschapje (Zovirax voor de koortslip, krantje voor het weerbericht en om bij te blijven, appelkanjer en croissant voor de lunch, we bunkeren wat af).

We drinken koffie in de Beerenkuil uit het reisverslag van het AD over de tocht door het Noordhollandse duinnatuurpark. We hebben het artikel daar gelaten voor het prikbord. Doorgereden tot Petten langs de tweede kerncentrale deze fietsvakantie. En dan de lange, lange Ruigweg met als beloning camping het Ruige Veld, waar op de deur van het kantoor een briefje hangt met de mededeling dat men even niet aanwezig kan zijn, maar dat de sleutel in het slot van trekkershut nummer 3 zit. Blijkt later dat men een crematie had. Er is geen winkel in Sint Maartensvlotbrug dus snel ExtraWheel van Loes afladen en afhaken (nog geen minuut) en zij snelt, na 83 kilometer fietsen nog even richting supermarkt (3,5 km). Kaasfondue, pilsje, pindaatje. Weer een dag stukgeslagen. Vandaag alleen de ExtraWheel mee naar binnen voor de nacht.

Bij groot veld
Koffiedrinken aan de overkant

Etappe 10: Sint Maartensvlotbrug – Bovenkarspel 53 km, vertrek dinsdag 22 mei 10:15 uur, aankomst 15:00 uur Bovenkarspel recreatieterrein Het Streekbos.

De dag begint grijs maar we hebben goede hoop (door weerbericht dat voorspelt zomers weer) dat dat snel zal opknappen. Eerst nog even ontbijt met verse broodjes. We kunnen relatief rustig doen want het zal vandaag “maar” een tocht worden van ca 50 km. Begin van de tocht gaat rustig door mooie landschappen en uitgestorven dorpjes. Later op de dag komen we verder West-Friesland binnen en het wordt drukker en drukker en kouder en kouder. Onderweg bij Nibbixwoud lunchen alwaar Dalga, denkend dat ze achter de bal aanloopt, een duik in de plomp neemt en volledig groen weer tevoorschijn komt. Onderweg in Grootebroek boodschappen doen.

Eenmaal aangekomen op de camping, blijkt dit geen echte camping te zijn, maar een voor iedereen toegankelijke recreatieplaats. Vinden we niet zo’n prettig vooruitzicht voor de nacht. We zijn nou eenmaal gewend aan de relatieve veiligheid van campings. We krijgen een sleutelbos als die van een cipier met sleutels van de trekkershut, waterkraan, douche, wc en nog een paar. Het trekkershuttenplekje ligt volledig in de schaduw dus drinken we na het eten (tortellini, gebakken aardappeltjes en veldsla) onze koffie en thee aan de overkant van de aanwezige speelweide om nog even van de zon te genieten. Bij terugkomst bij onze hut, treffen we bij de tafel van hut nummer 3 een paar ongure types met een getto-blaster en een fietstas afgelaaien vol met bier. Ze zitten daar (19:00 uur) al aan het bier. Wij gaan heel demonstratief aan onze picknicktafel zitten. Vriendelijk door ons begroet, druipen ze na een kwartiertje af om hun drankgelag elders (aan de overkant van de speelweide) voort te zetten, samen met in de loop van het volgende uur toestromende tiental andere jongeren. Dat belooft wat voor vannacht. We zitten allebei niet echt helemaal rustig. Toch zetten we nog even de stoeltjes in de zon op het parkeerterrein om van het laatste zonnige uurtje te genieten.

Theedrinken aan de overkant
Koffie met appelgebak bij Check-Point Charlie

Etappe 11: Bovenkarspel – Huizen (naar huis) 75 km, vertrek woensdag 23 mei 09:30, aankomst Huizen 15:00 uur.

Is allemaal erg meegevallen vannacht. Hoewel we ze in de verte wel regelmatig hoorden, hebben we geen last gehad van de hanggroep jongeren (was op gegeven moment groep van ca 12). Alleen zijn ze ca 01:00 uur huiswaarts gegaan onder luid gegil en geschreeuw om waarschijnlijk toch nog even hun visitekaartje bij ons achter te laten. De enige last die we misschien hebben gehad is het constante gevoel van dreiging dat we hadden, maar dat zat meer bij onszelf. Ik ben vanochtend nog even gaan kijken op de plek waar ze gezeten hebben: keurig opgeruimd. Weer een vooroordeel getorpedeerd. We hebben het idee dat ze een soort “gedoog”-afspraak hebben met de beheerder en/of gemeente.

Helaas geen warme broodjes. Maar de slappe bruine fliedertjes gaan er ook goed in. De wind is gunstig dus hebben we definitief besloten via de dijk Enkhuizen-Lelystad te rijden. Zeer aparte sensatie om deze dijk met onze uitrusting te bedwingen. Halverwege de dijk natuurlijk een kopje koffie met appelgebak en slagroom bij Check-Point Charlie. Eenmaal in de Flevopolder laten we ons door de “knooppunt”-bordjes langs de noordoost kant van Almere leiden. Je komt met dit nieuwe fenomeen in de wegbewijzering op de leukste plaatsen en langs de leukste paadjes. Dit is eigenlijk de eerste dag dat we eerder op plaats van bestemming zijn dan gepland. En maar drie kilometer meer dan TomTom. Die had de terugweg namelijk via Noord Holland berekend. We hebben gelukkig nog bier in de koelkast liggen. ’s Avonds uit eten bij “De Haven van Huizen” om onze vakantie uit te luiden.

We hebben de dijk Enkhuizen-Lelystad bedwongen
Kanttekeningen/Tips
ExtraWheel

ExtraWheel

  • Het is zaak om het gewicht tussen de zakken goed te verdelen zodat het aanhangertje goed in evenwicht hangt. We hebben gemerkt dat bij hogere snelheden (boven 25km p.u.) een en ander onstabiel wordt met sturen als dit niet het geval is. Soms best wel lastig uitmikken. Voortaan nemen we een weeghaakje mee!!
  • De gebruiksaanwijzing geeft aan eerst het aanhangertje aan de vork te koppelen en dan de vork aan de fiets. Ik heb gemerkt dat dat aankoppelen aan de fiets, door het op dat moment lichtzwengelende aanhangertje, best moeilijk is. Ik heb er voor gekozen eerst de vork aan de fiets te koppelen en daarna het karretje aan de vork. Gaat veel soepeler. Vaak heb ik ook de vork aan de fiets laten zitten en heb alleen het karretje afgekoppeld.
  • Wij hebben 60 ltr zakken aangeschaft maar zijn nu toch van plan 40 liter zakken erbij te kopen. Zakken van 60 ltr is wat meer proppen in de netten maar lukt prima. Nadeel van de 60 ltr zakken is dat je toch meer gaat meenemen dan werkelijk nodig is. Weg “traveling lite”.
  • Zoals hierboven al gezegd, best proppen met 60 ltr zakken. Als je de rand van de zak eerst tweemaal omslaat en dan zoveel mogelijk de lucht eruit drukt en daarna pas verder gaat met het omslaan/dichtvouwen van de zak, dan heb je in ieder geval wat minder liters lucht in de zak. Kan aanzienlijk in omvang schelen.
  • Ik maakte me af en toe zorgen om de draaidelen. Daar komt onderweg behoorlijk wat vuil in. Zeker na het afkoppelen weer aankoppelen baarde zorgen. Ben elke ochtend met WC-papiertjes aan de gang geweest om die delen schoon te maken en in te vetten. Volgende keer nemen we speciaal hiervoor een kortharige zachte borstel mee.
  • Afgekoppelde karretje zet ik altijd achterover neer, dus met het vlaggetje plat op de grond. Beschermt de draaidelen.

Schoeisel

  • Ik ben gewend om met clips vast te zitten aan mijn pedalen. Maar voor deze vakantie heb ik gewone pedalen op de fiets gezet en voor het fietsen een paar oude maar stevige gympen aangedaan. Hier heb ik toch wel het belang van goed schoeisel onderschat. Na twee dagen had ik last van mijn linker achillespees en na vier dagen van de rechter. Ik heb toen uit nood onder het fietsen mijn sandalen aangetrokken, ook niet echt het ideale schoeisel voor deze afstanden en met deze bepakking, maar het ontlastte mijn achillespezen iets. De eerste week van de vakantie zowat niet kunnen lopen, en tot ver na de vakantie last van de rechter achillespees gehouden
 
 
 
Onderweg meg ExtraWheel Een fantastische vakantie Buffelen tegen de wind in
Webmaster: Bart van Schoonhoven